آداب سفر و آنچه باید در سفر با خود داشته باشیم

آداب سفر و آنچه باید در سفر با خود داشته باشیم

آداب سفر و آنچه باید در سفر با خود داشته باشیم

آداب سفر

 

در حدیث معتبر از حضرت امیرالمؤ منین (علیه السلام ) منقول است که : حضرت رسول (صلى الله علیه وآله وسلَّم ) فرمود که هرکه بسفرى رود و با خود بر دارد عصائى از چوب بادام تلخ و این آیات را بخواند، حق تعالى او را ایمن گرداند از هر سبع درنده وهر دزدى و هر صاحب زهرى تا باهل خود برگردد و با او هفتاد وهفت ملک باشند که از براى او استغفار کنند تا برگردد و عصارا بگذارد، اینست آیات : وَلَمّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْیَنَ قالَ عَسى رَبّى اَنْ یَهْدِیَنى سَواءَ السَّبیلِ وَلَمّا وَرَدَ ماءَ مَدْیَنَ وَجَدَ عَلَیْهِ اُمَّهً مِنَ النّاسِ یَسْقَونَ وَ وَجَدَ مِنْ دُونِهِمْ اِمْرَاءَتَیْنِ تَذُودانِ قالَ ماخَطْبُکُما قالَتا لانَسْقى حَتّى یَصْدُرَ الرّعاءُ وَاَبُونا شَیْخٌ کَبیرٌ فَسَقى لَهُما ثُمَّ تَوَلّى اِلَى الظّل فقالَ رَبِّ اِنّى لِما اَنْزَلْتَ اِلَى مِنْ خَیْرٍ فَقیرٌ فَجائَتْهُ اِحْدهُما تمْشى عَلَى اسْتِحْیاءٍ قالَتْ اِنَّ اَبّى یَدْعُوکَ لِیَجزِیَکَ اَجْرَما سَقَیْتَ لَنا فَلَمّا جائَهُ وَقَصَّ عَلَیْهِ الْقَصَصَ قالَ لاتَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمینَ قالَتْ اِحْدیهُما یااَبَتِ اسْتَاءْجِرْهُ اِنَّ خَیْرَ مَنِ اسْتَاْجَرْتَ الْقَوِىِّ الاَْمینَ قالَ اِنّى اُریدُ اَنْ اَنْکِحَکَ اِحدَى ابْنَتَىْ هاتَیْنِ عَلى اَنْ تَاءجِرْنى ثَمانِىَ حِجَجٍ فِاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِکَ وَما اُریدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَیْکَ سَتَجِدُنى اِنْشاءَ اللّهُ مِنَ الصّالِحینَ قالَ ذلِکَ بَیْنى وَبَیْنِکَ اَیِّما الاَْجَلَیْنِ قَضَیْتَ فَلا عُدوانَ عَلَىَّ وَاللّهُ عَلى ما نَقُولُ وَکىلٌ.

در روایت دیگر از آن حضرت منقول است که : هرکه خواهد که زمین در زیر پاى او پیچیده شود با خود عصائى از درخت بادام تلخ بردارد.

درحدیث دیگر فرمود که حضرت آدم (علیه السلام ) مرض شدیدى بهم رسانید و اورا وحشتى عارض شد جبرئیل فرمود که چوبى از درخت بادام تلخ جداکن و بسینه خود بچسبان چنین کرد حق تعالى وحشت اورا از اودفع کرد و بدانکه از جمله چیزهائى که باید در سفر باخود داشته باشد تسبیح تربت امام حسین (علیه السلام ) است چنانچه منقول است که : چون حضرت صادق (علیه السلام ) بعراق تشریف آوردند مردم نزد آنحضرت گرد آمدند و پرسیدند که میدانیم که تربت حضرت امام حسین (علیه السلام ) شفاى هر درد هست آیا باعث ایمنى از هر خوف و بیم میشود؟ فرمود که هرگاه کسى خواهد که اورا از هر بیمى امان بخشد تسبیحى از تربت آنحضرت بگیرد و سه مرتبه ایندعا بخواند اَصْبَحْتُ اَللّهُمَّ مُعْتَصِمًا بِذِمامِکَ وَجَوارِکَ الْمَنیع الَّذى لایُطاوَلُ وَلا یُحاوَلُ مِنْ شَرِّ کُلِّ غاشِمٍ وَطارِقٍ مِنْ سائِرِ مَنْ خَلَقْتَ وَما خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِکَ الصّامِتِ وَالنّاطِقِ فى جُنَّهِ مِنْ کُلِّ مَخُوفٍ بِلِباسٍ سابِغَهٍ وَلاءِ اَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکَ مُحْتَجِبًا مِنْ کُلّ قاصِدٍ لى اِلى اَذِیَّهٍ بِجِد ارٍ حَصینِ الاِْخْلاصِ فِى الاِْعْتِرافِ بَحَقِّهِمْ وَالتَّمَسُّکُ بِحَبْلِهِمْ مُوقِنًا اَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَ مَعَهُمْ وَفیهِمْ وَبِهِمْ اُوالى مَنْ والَوا وَاُجانِبُ مَنْ جانَبُوا فَاَعِذْنى اَللّهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ کُلِّ ما اَتَّقیهِ یا عَظیمُ حَجَزْتَ الاَْعادى عَنّى بِبَدیعِ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ اِنّا جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ اَیْدیهِمْ سَدًا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًا فَاَغْشَیْنا هُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ پس تسبیح را ببوسد و بهر دو چشم بگذارد و بگوید اَللّهُمَّ اِنّى اَسْاءَلُکَ بِحَقِّ هذِهِ التُرْبَهِ الْمُبارَکَه وَبِحَقِّ صاحِبِها وَبِحَقِّ اَبیهِ وَبِحَقِّ اُمِّهِ وَ بِحَقِّ اَخیهِ وَبِحَقِّ وُلْدِهِ الطّاهِرینَ اجْعَلْها شِفاءً مِنْ کُلِّ داءٍ وَاَمانًا مِنْ کُلِّ خَوْفٍ وَحِفْظًا مِنْ کُلِّ سُوءٍ اگر در صبح چنین کند در امان خدا باشد تا شام و اگر در شام چنین کند در امان باشد تا صبح .

در روایت دیگرمنقول است که : هرکه از پادشاهى یا غیر او بترسد وچون از خانه بیرون آید چنین کند حرزى باشد براى او از شر ایشان و در فصول خواتیم گذشت انگشترها که مناسبست در سفر خود داشته باشد.

درحدیث معتبر ازحضرت صادق (علیه السلام ) منقول است که : ضامنم براى کسیکه عمامه بر سر بسته از خانه بیرون آید آنکه سالم باهل خود بر گردد.

در روایت معتبر ازحضرت امام موسى (علیه السلام ) منقول است که : من ضامنم براى کسیکه اراده سفرى داشته باشد وعمامه بر سر ببندد و سر عمامه را در زیر تحت الحنک ببندد آنکه اورا دزد و غرق شدن و سوختن بر نخورد.

درحدیث معبر ازحضرت امام رضا (علیه السلام ) منقول است که : حضرت رسول (صلى الله علیه وآله وسلم ) فرمود که هرکه روز شنبه از خانه بیرون رود و عمامه سفیدى بر سر داشته باشد که تحت الحنک بسته باشد اگر برود بنزد کوهى که آن را از جا بکند هر آینه بعمل آید.

درحدیث معتبر منقول است که : حضرت لقمان با پسر خود گفت که اى فرزند چون بسفر روى شمشیر و کمان واسب و موزه و عمامه و رسنهائى که ضرور میشود ومشک آب و سوزن وخیاطه با خود بردار و از دواها آنچه تو و اصحاب تو بآن محتاج باشید بردار.

 

آداب سفر

در روایت دیگر منقول است که : چون حضرت رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم ) بسفر مى رفتند شیشه روغن و سرمه دان و مقراض ‍ وآینه و مسواک و شانه و سوزن و ریسمان چیزى که بآن کگفش را پینه کنند و تسمهاى نعل را بر مى داشتند و ازجمله تعویذاتى که در سفر مناسب است تعویذى است که مرویست که در دسته شمشیر حضرت رسالت پناه تعبیه شده بود و آن این تعویذ است : بِسْمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ یا اَللّهُ یا اَللّهُ یا اَللّهُ اَسْاَلُکَ یا مَلِکَ الْمُلُوکِ الاَْوَّلِ الْقَدیمِ الاَْبَدى الَّذى لا یَزولُ وَلا یَحُولُ اَنْتَ اللّهُ الْعَظیمُ الْکافى لِکُلِّ شَىْءٍ اَلْمُحیطُ بِکُلِّ شَىْءٍ اَللّهُمَّ اکْفِنى بِاسْمِکَ الاَْعْظَمِ الاَْجَلِّ الْواحِدِ الاَْحَدِ الصَّمَدِ الَّذى لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدُ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوًا اَحَدٌ وَاَحْجِبْ شُرُورَهُمْ وَشُرُورَ الاَْعْداءِ کُلَّهُمْ وَسُیُوفُهُمْ وَباْسِهِمْ وَاللّهُ مِنْ وَرائِهِمْ مُحیطٌ اَللّهُمَّ احْجِبْ عَنّى شَرَّ مَنْ اَرادَنى بِحِجابَکَ الَّذى احْتَجَبْتَ بِهِ فَلَمْ یَنْظُرْ اِلَیْهِ اَحَدٌ مِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ وَمِنْ شَرِّ سَلاحِهِمْ وَمِنَ الْحَدیدِ وَمِنْ کُلِّ ما یُتَخَوَّفُ وَ یُحْذَرُ وَمِنْ کُلِّ شِدَّهٍ وَبَلِیَّهٍ وِمِنْ شَرِّ ما اَنْتَ بِهِ اَعْلَمُ وَعَلَیْهِ اَقْدَرُ اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ وَصَلَّى اللّهُ عَلى نَبِیِّهِ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَسَلَّمَ تَسْلیمًا وعوذه که در میان عمامه گذارند اَقْبِلْ وَلا تَخَفْ اِنَّکَ مِنَ الاْمِنینَ لاتَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمینَ لاتَخَفْ اِنَّکَ اَنْتَ الاَْعْلى اَلاّ تَخافا اِننّى مَعَکُما اَسْمَعُ وَ اَرى وَلا تَخافُ دَرَکًا وَلا تَخْشى اَلَّذى اَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوفٍ فَسَیَکْفیکَهُمْ اللّهُ وَهُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ فَاللّهُ خَیرٌ حافِظًا وَهُوَ اَرْحَمُ الرّاحِمینَ اُدْخُلُوا عَلَیْهِمُ الْبابَ فَاِذا دَخَلْتُمُوهُ فَاِنَّکُمْ غالِبُونَ وَعَلَى اللّهِ فَتَوَکَّلُوا اِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ.

عوذه که بر چهار پاى سوار بندند اَللّهُمَّ احْفَظْ عَلَىَّ ما لَوْ حَفِظَهُ غَیْرُکَ لَضاعَ وَاسْتُرْ عَلَىَّ ما لَوْ سَتَرَهُ غَیْرُکَ لَکاعَ وَاجْعَلْ عَلىَّ ظِلاًّ ظَلیلاً اَتَوَقىّ بِهِ کُلَّ مِنْ رامَنى بِسُوءٍ اَوْ نَصَبَ لى مَکْرًا اَوْ هَیَّا لى مَکْرُوهًا حَتّى یَعُودَ وَهُوَ غَیْرُ ظافِرٍ بى وَلا قادِرٍ عَلىَّ اَللّهُمَّ احْفَظْنى کَما حَفِظْتَ بِهِ کِتابَکَ الْمُنْزَلَ عَلى قَلْبِ نَبِیِّکَ الْمُرْسَلِ اَللّهُمَّ اِنَّکَ قُلْتَ وَقَوْلُکَ الْحَقُّ اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا الذِّکْرَ وَ اِنّا لَهُ لَحافِظُونَ.

از حضرت صادق (علیه السلام ) منقول است که : هرکه سوره عبس را درکاغذى سفید بنویسد و بهر راهى که رود با خود نگاه دارد در آن راه بغیر ازنیکى نبیند و از مفاسد آن راه محفوظ بماند.

آداب سفر و آنچه باید در سفر با خود داشته باشیم
آداب سفر

منبع : حلیه المتقین / فصل چهارم

بهشت ییلاقی استان تهران

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *